Behandel de ander op de manier waarop u zelf behandeld wilt worden

~ Een tekst van Irma Ten Brink ~

Jezelf loslaten…

Sinds ongeveer veertien jaar heb ik het voorrecht om mijn leven te delen met en zorg voor een heel bijzonder paard. Op de dag dat ik hem ontmoette, besloot ik meteen de verantwoordelijkheid op me te nemen om voor hem te zorgen, het voelde alsof we bij elkaar hoorden. Hij wist het, ik wist het. Vanaf dat moment begon onze relatie te groeien, en het werd elke dag sterker. Drie jaar geleden moest ik hem laten gaan, maar ik pluk nog steeds de vruchten van die mooie relatie en ik ben dankbaar voor wat hij me in de loop der jaren heeft geleerd.

Twee lessen die ik graag met jullie deel, omdat ze een grote hulp zijn geweest in mijn spirituele inspanning.

  1. Altijd, wanneer het paard niet doet wat u van hem vraagt, geef het paard niet de schuld maar kijk bij zich en vind daar de antwoorden.
  2. Door de liefde die ik voor dit paard voelde groeide een zeer sterke intentie in mij: ‘Ik wil alleen het best mogelijke leven voor dit paard’. Dit gevoel is de stap om jezelf los te laten door de ander belangrijker te maken. Dit is de (vaak onbewuste) drijvende kracht in alles wat we samen hebben meegemaakt en alle beslissingen die ik heb genomen. Het paard werd mijn spiegel en door naar hem te kijken, bij hem te zijn en voor hem te zorgen, leerde ik mezelf kennen en zag wat ik aan het creëren was; op het einde dat was een zeer vrij, gezond en natuurlijk leven, leider van zijn eigen kudde, ik denk dat hij gelukkig was als ik :). Hoewel niet bewust hoe ik was het creëren van ik wist dat mijn bedoeling was op een mysterieuze manier een drijvende kracht. Mensen zijn creatieve wezens en door creatief Verbeelding creëren we. Dit is niet alleen een creatie voor onszelf, het is veel breder.

Wat heeft dit te maken met de geestelijke inspanning?

Degenen die zich aangetrokken voelen tot een serieuze geestelijke inspanning bereiden zich voor op de grote ‘Loslaten’. Door het oefenen van loslaten, opnieuw de juiste intentie is hier de drijvende kracht, laat je je eigenbelang, je gehechtheid aan ideeën, gewone programma’s en overtuigingen los. Vrij worden in de ware zin. Deze praktijk van Letting Go is wat ze ook wel ‘het loslaten van jezelf’ noemen, wat natuurlijk niet betekent dat je aan het eind in rook opgaat :).

Voor ongeveer 14 jaar heb ik geleefd mijn leven gemeenschap wijs. Dit betekent dat je samen woont met mensen, niet per se naar keuze of smaak, en je moet er het beste van maken.

De twee lessen al geleerd van mijn paarden waren zeer behulpzaam.

  1. Wanneer ik in de problemen kwam met iemand die ik niet beginnen te argumenteren of te vechten over iets, ook niet de schuld van hen voor dingen die ze verkeerd deden (of in ieder geval probeerde ik niet te), nee, ik trok me terug in contemplatie en zocht naar antwoorden en vroeg om hulp innerlijk. Echt het redde me van een hoop problemen en hielp me om problemen op te lossen op een harmonieuze manier.
  2. Gemeenschappelijke intenties en een ‘hoger’ doel betekenis buiten mezelf en persoonlijke verlangen, zorgde ervoor dat ik mezelf te overstijgen tot meer verfijnde staten van het leven. Dit had dus ook positieve gevolgen voor anderen. En aangezien de anderen met wie ik leef dezelfde intenties en manier van leven delen, heeft hun praktijk gevolgen voor hen, mij en anderen ook. Door deze intenties creëren we. We zijn ons ervan bewust dat we toch creëren door te leven. We besloten om iets moois te maken.

Langs deze manier van leven in een gemeenschap ontdekte ik ook iets anders

Het bleek onmogelijk om de ander te leren kennen. Maar het observeren van de andere, ook dat wat ik niet leuk vond, leerde me veel over mezelf. De kracht van de gemeenschap is de mogelijkheid om jezelf te leren kennen. Voordat je jezelf los laten, moet je jezelf kennen en jezelf transformeren. Dit is een fase die je niet overslaan, hoewel veel mensen proberen :)! Dit omdat je alleen door deze transformatie langzaam jezelf begint los te laten…

Een dualistisch wereldbeeld is zeer schadelijk

Als je kijkt naar het leven vanuit een dualistische wereldbeeld zullen jullie hier problemen mee krijgen. Bijvoorbeeld als je de ander als los van jezelf ziet en je past de eerste suggestie toe: ‘niet de andere de schuld te geven’ dan begin je jezelf de schuld te geven van alles wat er misgaat. Dit geeft een gevoel van falen en uiteindelijk depressie (om deze gevoelens te voorkomen geven we liever de schuld van de andere).

Laten we proberen een ander wereldbeeld, waarom niet?!

Bedenk, zoals velen voor jullie hebben gedaan, dat alles deelt in een heelheid, heelheid tot oneindigheid, ongrijpbaar en onmogelijk om uit te leggen of over te praten, maar nog steeds, ga er gewoon van uit dat je deel uitmaakt van deze onbekende.. …

Dan maakt de ander hier ook deel van uit, toch? Tot in het oneindige betekent dat er niets is wat je zetten buiten het… Zelfs je ergste nachtmerries niet!

Zo ja, en je bent nog steeds met mij hier … dan stoppen met proberen en omarmen wat er is. Het is niet verkeerd of iets het is gewoon!

Dan, van dit wereldbeeld, bent u dat andere eveneens is hij u is…

Dus het welzijn van die andere is net zo belangrijk als de jouwe …

En de problemen van de andere zijn ook van jou in zekere zin …

En als de andere is u dan natuurlijk zul je de andere te behandelen op de manier waarop u wilt worden behandeld jezelf …

Zodra jullie wereldbeeld begint over te schakelen naar dit oneindig brede wereldbeeld, en daarvoor moet je de illusie loslaten dat je een apart wezen bent dat zichzelf moet verdedigen, moet vechten, macht, rijkdom en met allerlei egoïstische longings moet winnen , beginnen je bedoelingen ook groter te worden. Minder egoïstisch en meer gericht op het geheel waar je deel van uitmaakt.

Stel je voor…

Stel je voor dat meer mensen zouden beginnen met dit wereldbeeld met intenties groter dan voor persoonlijk gewin, hogere doelen, minder persoonlijk en meer in lijn met wat goed is voor het geheel waarin alles is delen in alle, en dan om het nog groter : stel je voor dat al deze mensen elkaar spiegelden, zouden we dan een hele andere wereld kunnen creëren?!

Denk er gewoon over na en overweeg voor een moment ….

Als het kan gebeuren in een kleine gemeenschap, waarom zou het niet gebeuren in een grote wereld?

Nu is de grote vraag: laat je me gewoon blijven dromen of help je me om deze droom waar te maken?! Welke andere plannen heb je voor je leven? En de levens van je kinderen?

De zin van het leven

Volgens de LivingNâm Visie gaat de zin van het leven over het transformeren van natuurlijke onwetendheid (de staat waarin je geboren bent) in de realisatie van Wijsheid en Welzijn.

Neem een moment en overwegen op dat …

Stel jezelf de vraag, wat wil ik echt met mijn leven? Waar verlang ik naar? Welk doel zou ik willen bereiken voordat ik sterf?

Als dat antwoord wijsheid en welzijn zou zijn dan stel ik u voor om geen tijd te verspillen en te gaan zoeken naar dat! Ontdek zelf hoe je dat in het leven bereiken!