Aan elke persoon is het vermogen gegeven om zijn of haar toekomst vorm te geven.

People are attached to their memories
They identify themselves with what they were
They relate everything of now to their past
They selfie themselves through the present
In an urge to solidify their past
With that habit they reject the present
More serious is that by identifying with the past
People ignore their ability to shape their future

Individually and in ways that are unique
To each person is the ability to shape the future
In the Certainty of Nâm and its Trust in the present
As always being ‘What Is’ as the Consequence
Of the Cause that we are, we have the ability
To create what we shall be tomorrow

Yoginâm, 2020

 

 

Herinneringen en identificatie

De sfeer van de Asharum—de betegelde stenen vloeren, de teksten van Yoginâm, de boeken van Rumi in de woonkamer, de geur van jasmijn in de tuin—lijkt, specifiek bij onze gasten met een Arabische achtergrond, op een dieper niveau iets te raken. In hun reacties klinkt verwondering door, samen met een zekere nieuwsgierigheid.  Vaak leidt dit ertoe  dat gasten iets meer delen van het verhaal achter hun reactie.

Om bij dit specifieke voorbeeld te blijven: soms, wanneer blijkt dat er een breuk is geweest met de - in dit geval islamitische -traditie waarin de persoon is opgegroeid,  lijkt het onverwachte van de situatie iets open te breken. De woorden van Yoginâm hierboven contemplerend, vraag ik  me af of deze plotselinge ontmoeting met iets zo vertrouwds in een ogenschijnlijk totaal niet-verwante plek de automatische identificatie met de vroegere traditie misschien uitstelt—waardoor er ruimte ontstaat om de relatie tot die traditie vanuit een ander perspectief te bekijken en zo een andere toekomst te creëren..

 

 

In het geval van onze twee meest recente gasten, allebei opgegroeid in Iran en nu woonachtig in Duitsland, bracht de herkenning een gevoel van verbondenheid . Eén van hen wenste, voor een volgend verblijf, haar moeder mee te nemen, die nog wel in Iran woont. De ander werd tijdens haar tijd bij ons herinnerd aan een gedicht van Rumi—ze schreef het in het Perzisch (Farsi) neer in ons gastenboek—en daarna zocht ik online naar de (Engelse) vertaling ervan:

How could I know

How could I know that this longing would drive me so crazy
That it would make my heart a prison and my eyes a river?

How know tears like a flash flood would carry me away,
And hurl me like a boat into a vast sea of blood?

Those waves would beat and split this boat board by board
Until each board twists away from all the many tortures?

That the sea-monster would rise Its head - and swallow the sea
That such an immense sea would go dry like a desert plain?

That the devouring sea-monster would then split this plain
And suddenly pull me down into a pit, like Korah, in wrath?

When these transformations occurred naught remained
What do I know, when, why and what swallow each other?

O how many the 'I don’t knows' there are - but I don’t know
For I have swallowed the foam of opium, to forget that sea!

 

 

Verwondering

In het moment aanwezig zijn, betekent ook je overgeven zonder dat je weet wat je mag verwachten en alleen met je eigen gedachten kunnen zijn in een periode van kwetsbaarheid. Het is een levenskunst om stil te kunnen staan - misschien zelfs gemankeerd; op een been - zonder dat het evenwicht verloren gaat. Om hierin een stap te zetten is niet makkelijk in een wereld die je constant voort stuwt, weg uit het moment.

Een Personal Meditation Retreat biedt de kans om met je zelf in het moment aanwezig te zijn en een tien-daagse biedt de mogelijkheid om deze beweging te verdiepen. Een van onze gasten omschreef zijn verblijf als transformatief en kwam daardoor in een staat van verwondering. Uit dankbaarheid -en als fotograaf- wilde hij een aantal van zijn foto’s aan de Asharum schenken met de wens dat : “het een mooie bijdrage mag leveren aan de verwondering van het hele proces van jullie gasten”.

Voor de Asharum moeten we nog een selectie maken, maar met zijn goedkeuring heb ik alvast drie foto’s gekozen om hier te delen in de hoop dat het via deze weg al iets aan verwondering mag brengen.

 

Attunement brings you into the Now

Attunement
The direction of the spiritual endeavour is Attunement
Reaching optimal Attunement is the Task of Human Living
The transformation that is involved
In performing the Task of Human Living
Is the purification of the niche of human living

Attunement is only reached with
Attitudes and Behaviour that express
The transcendental nature of human living
For the application of Nâm Thinking
There are nine Instruments of Attunement
That are useful and beneficial for generating optimal Attunement

Yoginâm, The Book of Nâm, p. 255

The Feast of Greater light

In the Feast of Greater Light we celebrate Attunement in Abbah. We come together in the aspiration to living in Attunement.

Yoginâm, 2023

 

De Feast of Greater Light wordt gevierd door recitatie, chanting en een rituele dans op de dag van de zomerzonnewende, op 21 juni. En hoewel Afstemming niet iets is dat alleen voor het Feest is bestemd, omdat het iets blijvends is, zijn recitatie en ritueel één van de negen instrumenten van Afstemming.

Het allerbelangrijkst voor het Feest is echter de samenkomst van de mensen, want zoals Yoginâm zegt: het zijn de mensen die samenkomen die het Feest vormen. En dat is ook precies zoals we het hebben ervaren.

Dat 21 juni op een zondag viel, maakte het voor sommige mensen mogelijk om twee dagen van tevoren aan te komen. Op zaterdag werkten we met z’n allen samen om de diners voor zowel die dag als voor de dag van de 'Feast' voor te bereiden. We waren deze keer met een kleine  groep. Het feit dat we elkaar al zo lang kennen en op eenzelfde manier richting geven aan ons leven maakte dat er een diepe mate van vertrouwen was. Er werden geen eisen gesteld, en iedereen kon gewoon zichzelf zijn. Deze vanzelfsprekendheid waarmee we samen waren - als een familie - bracht een immense vreugde met zich mee.