~ Een tekst van Irma ten Brink geïnspireerd door het werk van Yoginâm ~

Behandel de ander op de manier waarop jij zelf behandeld wilt worden

Jezelf loslaten...

Voor een periode van ongeveer veertien jaar heb ik het voorrecht gehad om mijn leven te delen met en te zorgen voor een heel bijzonder paard. Op de dag dat ik hem ontmoette, besloot ik meteen de verantwoordelijkheid op me te nemen om voor hem te zorgen en daar het best mogelijke van te maken, het voelde alsof we bij elkaar hoorden. Hij wist het, ik wist het. Vanaf dat moment begon onze relatie te groeien, en het werd elke dag sterker. Drie jaar geleden moest ik hem laten gaan, maar ik pluk nog steeds de vruchten van die mooie relatie en ik ben dankbaar voor wat hij me in de loop der jaren heeft geleerd.

Twee lessen die het paard me heeft geleerd

Twee lessen die ik graag met jullie deel, omdat ze een grote hulp zijn geweest op mijn spirituele weg.

1. Altijd, wanneer het paard niet doet wat jij van hem vraagt, geef het paard niet de schuld maar kijk bij jezelf en vind daar de antwoorden.
2. Door de liefde die ik voor dit paard voelde groeide een zeer sterke intentie in mij: 'Ik wil alleen het best mogelijke leven voor dit paard'. Dit gevoel is de stap om jezelf los te laten door de ander belangrijker te maken. Dit is de (vaak onbewuste) drijvende kracht in alles wat we samen hebben meegemaakt en alle beslissingen die ik heb genomen. Het paard werd mijn spiegel en door naar hem te kijken, bij hem te zijn en voor hem te zorgen, leerde ik mezelf kennen en zag wat ik aan het creëren was; uiteindelijk groeide dit uit naar een heel vrij, gezond en natuurlijk leven, leider van zijn eigen kudde, ik denk dat hij gelukkig was net als ik :). Hoewel ik niet wist hoe ik aan het creëren was, werd ik me er wel van bewust dat mijn intenties op mysterieuze wijze een drijvende kracht waren. Mensen zijn creatieve wezens en door creatieve verbeelding creëren wij. Dit is niet alleen een creatie voor onszelf, het is veel breder.

Wat heeft dit te maken met de spirituele weg

Degenen die zich aangetrokken voelen tot een serieuze spiritueel leven, bereiden zich voor op het grote ‘Loslaten’. Door te oefenen met loslaten, opnieuw is de juiste intentie hier de drijvende kracht, je laat je eigenbelang los, je gehechtheid aan ideeën, gebruikelijke programma's en overtuigingen. Vrij worden in de ware zin van het woord. Deze praktijk van Letting Go is wat ze ook ‘het loslaten van jezelf’ noemen, wat natuurlijk niet betekent dat je uiteindelijk opgaat in rook :).

Sinds ongeveer 20 jaar leef ik mijn leven in een gemeenschap. Dit betekent dat je samenwoont met mensen, niet per se naar keuze of voorkeur, en dat je er het beste van moet maken.

De lessen toegepast in mijn leven in een gemeenschap

De twee lessen die ik al van mijn paarden heb geleerd, waren erg nuttig:

1. Telkens als ik in de problemen kwam met iemand, begon ik niet ruzie te maken of ergens over te vechten, ik gaf hen ook niet de schuld van dingen die ze verkeerd hadden gedaan (of ik probeerde het tenminste niet), nee, ik trok me in contemplatie terug en zocht naar antwoorden en innerlijk om hulp gevraagd. Het heeft me echt veel moeite bespaard en me geholpen om problemen op een harmonieuze manier op te lossen.
2. Gemeenschappelijke intenties en een ‘hoger’ doel, buiten mezelf en persoonlijke verlangens, zorgden ervoor dat ik mezelf steeds verder kon overstijgen naar meer verfijnde staten van zijn. Dit had dus ook voor anderen positieve effecten. En aangezien de anderen met wie ik leef dezelfde intenties en manier van leven delen, heeft hun manier van leven ook gevolgen voor hen, mij en anderen. Door deze intenties creëren we. We zijn ons ervan bewust dat we hoe dan ook creëren door gewoon te leven. We hebben besloten iets moois te maken.

Langs deze manier van leven in een spirituele gemeenschap ontdekte ik ook iets anders

Het bleek onmogelijk om de ander te leren kennen. Maar het observeren van de ander, ook dat wat ik niet leuk vond, leerde me veel over mezelf. De kracht van de community is de mogelijkheid om jezelf te leren kennen. Voordat je jezelf kunt loslaten, moet je jezelf kennen en jezelf transformeren. Dit is een fase die je niet kunt overslaan, ook al proberen veel mensen dat :)! Dit omdat je alleen middels deze transformatie langzaam jij jezelf begint los te laten ...

Een dualistisch wereldbeeld is hierbij problematisch

Als je het leven vanuit een dualistisch wereldbeeld bekijkt, zul je hier problemen mee krijgen. Als je de ander bijvoorbeeld los van jezelf ziet en je past de eerste suggestie toe: ‘geef de ander niet de schuld ', dan ga je jezelf de schuld geven van alles wat fout gaat. Dit geeft een gevoel van mislukking en uiteindelijk depressie (om deze gevoelens te vermijden geven we de ander liever de schuld).

Laten we een ander wereldbeeld proberen, waarom niet?!

Stel je voor, zoals velen voor jou hebben gedaan, dat alles deelt in een Totaliteit, een Totaliteit tot in het oneindige, niet te begrijpen en onmogelijk uit te leggen of erover te praten, maar toch, neem even aan dat jij deel uitmaakt van dit onbekende ... ...

Dan maakt ook de ander hier deel van uit, toch? Oneindigheid betekent dat er niets is dat je erbuiten kunt zetten ... Zelfs niet je ergste nachtmerries!

Als dat zo is en je bent nog steeds bij me hier ... stop dan met proberen iets buiten te sluiten en omarm alles, wat er ook is. Het is niet goed of fout, het is wat het is!

Dan ben jij ook die ander

Dan, vanuit dit wereldbeeld, ben jij ook die ander, hij is jij ...

Het welzijn van die ander is dus net zo belangrijk als dat van jou ...

En de problemen van de ander zijn in zekere zin ook van jou ...

En als jij de ander bent, dan behandel jij de ander natuurlijk zoals jij zelf behandeld wilt worden ...

Zodra je wereldbeeld begint te verschuiven naar dit oneindig brede wereldbeeld, beginnen je intenties ook breder te worden.
Minder egoïstisch en meer gericht op het geheel waarvan je deel uitmaakt.

Daarvoor moet je de illusie loslaten dat je een apart wezen bent dat zichzelf moet verdedigen, moet vechten, macht en rijkdom moet verwerven en andere egoïstische verlangens.

Stel je voor...

Stel je voor dat meer mensen dit wereldbeeld zouden krijgen met intenties die groter zijn dan voor persoonlijk gewin, hogere doelen, minder persoonlijk en meer in overeenstemming met wat goed is voor het geheel waarin alles in alles deelt, en dan om het nog groter te maken: stel je voor dat al deze mensen elkaar spiegelden, zouden we dan een hele andere wereld kunnen creëren ?!

Denk er eens over na en overweeg even ...

Als het in een kleine gemeenschap kan gebeuren, waarom kan het dan niet in een grote wereld gebeuren?

Nu de grote vraag: laat je mij gewoon doorgaan met dromen of help je mee om deze droom waar te maken ?! Welke andere plannen heb je voor je leven? En het leven van je kinderen?

De zin van het leven

Volgens de LivingNâm Visie gaat de betekenis van het leven over het transformeren van natuurlijke onwetendheid (de staat waarin je geboren bent) in de realisatie van Wijsheid en Welzijn.

Neem even de tijd en overweeg dat…

Stel jezelf de vraag, wat wil ik echt met mijn leven? Waar verlang ik naar? Welk doel wil ik bereiken voordat ik sterf?

Als dat antwoord Wijsheid en Welzijn zou zijn, raad ik je aan om geen tijd te verspillen en daarnaar te gaan zoeken! Ontdek zelf hoe je dat in het leven kunt bereiken!