Hof van Eden

De tuin van Asharum Amonines laat zich vergelijken met de Hof van Eden. Al die bloemen en planten, die geuren, die kleuren! Insecten zoemen dat het een lieve lust is, het water van de fontein klinkt als een zachte melodie. Een nieuwsgierig roodborstje vraagt zich vanaf zijn schuilplaats in de struiken af wat die nieuwe, nog onbekende mensen daar nu toch moeilijk aan het doen zijn. Een lome kat strekt zich uit op het grindpad en begrijpt dat daarentegen juist heel goed, hij doet precies hetzelfde als die mensen die daar rondlopen: even op adem komen, je laven aan schoonheid en liefde en kracht opdoen voor een mogelijk volgende stap.

De rode draad

De stelregel of stelling ‘Afstemming in affirmatie is de betekenis van het menselijk leven’, is het richtsnoer voor de cursus. Het klinkt wat ambitieus, in vijf dagen tijd de betekenis van het leven proberen te doorgronden. Tegelijkertijd, wat niet in vijf dagen kan, kan waarschijnlijk ook niet in vijf levens. Dus kun je het net zo goed wèl proberen.

Deze vijf dagen is Irma onze gids. Stap voor stap, dag bij dag, meditatie bij meditatie, neemt ze ons mee naar een uitkomst. Ze doet dat heel geduldig, met een kwinkslag en veel begrip, met ruimte voor ieders persoonlijke relaas, dat ze moeiteloos plaatst in het grote verhaal dat we met elkaar vormen.

Hoe gaan we om met de gebeurtenissen van deze tijd?

Hoe verschillend de achtergrond van ons als deelnemer ook is, duidelijk wordt dat we toch ook worstelen met dezelfde vragen, ieder op zijn eigen manier: hoe kunnen we leven, misschien zelfs overleven, in deze tijd vol onbegrijpelijke ontwikkelingen, angstaanjagende denkbeelden en huiveringwekkende gebeurtenissen? Moeten we rustig accepteren en alles verdragen? Democratie is niet voor bange mensen, luidt een uitspraak. Maar kunnen we tegenwicht bieden, een alternatief aanreiken dat verder reikt dan uit zelfbescherming geen nieuws meer tot je nemen? Hoe dan? Hoe een alternatief te bieden zonder jezelf te verliezen in politiek redetwisten en vooral: zonder de opponent juist sterker te maken door je weerstand? Terwijl ons buigen over de betekenis van afstemmen, van affirmatie, van wat het is om een mens te zijn en we uiteindelijk ook contempleren op de betekenis van betekenis, vormen deze vragen een rode draad door de dagen heen.

De inzichten en antwoorden op de stelling komen, op kousenvoeten. Met elke meditatie verandert er iets in ons, iets wat niet te vangen valt in woorden. Ik zie mijn eigen veranderingen weerspiegelt in de andere deelnemers. Hun gezichten worden zachter, hun stemmen steviger, hun blik straalt met de dag meer kracht en overtuiging uit.

De antwoorden zitten in onszelf

Diep in onszelf liggen antwoorden kant en klaar op ons te wachten. We zetten eerste stappen om in contact te komen met datgene wat er nog meer is. Met het Al. En proberen dat onbekende tegemoet treden zonder angst en vooroordeel. Misschien is spiritualiteit, net als democratie, ook niet voor bange mensen.

Onze reis kan beginnen door ons te realiseren dat we meer zijn dan een ‘mening’, meer zijn dan de ervaring die we beleven. We maken kennis met nieuwe begrippen als ‘I-World’ en aan de hand van een eenvoudige wiskundige figuur legt Irma onder meer het fenomeen van resonantie uit.

Irma navigeert ons om de rotsen van onze overtuiging heen. 'Weten dat je het niet weet is al heel wat', zegt ze. Het is al een stap om te accepteren dat er méér is en dat je dat niet kunt begrijpen. En ze straalt een onverwrikbaar vertrouwen uit: ‘je wordt weliswaar geraakt door de dingen om je heen, maar jouw verwondering en jouw liefde resoneren in het Al.’ Dan doemt ook het antwoord op de eerdere vragen op, hoe om te gaan met de uitdagingen van deze tijd? Ze stipt aan dat er niet per se een soort ‘numerieke meerderheid’ nodig is om Liefde te laten overwinnen.

Meditatie en visualisatie

Het is veel en het is groot, wat we proberen te leren. Onze ideeën en ervaringen als deelnemer lopen sterk uiteen maar altijd loodst Irma ons met meditatie oefeningen en visualisaties weer naar een midden, naar de plek in tijd en ruimte waar de binnen- en buitenwereld als één worden.

Symbolen helpen ook om voorbij woorden te komen. En natuurlijk brengt juist muziek een antwoord. Wanneer we op zondagmorgen met elkaar luisteren naar de chant “The Breath of Heart’ door Alexander Gustave, valt alles op zijn plek wat nog een plekje zocht. Zo is bijna ongemerkt de zekerheid in ons gegroeid dat alleen liefde de weg is, alleen liefde kan ontwapenen.

Kom het ook meemaken!

Er gebeurde nog veel meer, de gesprekken waren veelomvattender en de meditaties dieper dan woorden kunnen weergeven. Eigenlijk moet je het gewoon zelf meemaken. En dan stil zijn.

Het is buitengewoon prettig toeven op dit plekje in de Ardennen, door die tovertuin vol rust en stilte alleen al. Het eten is overheerlijk, de kamers zijn kraakhelder, de atmosfeer is zijdezacht. Irma, Annebeth, Katelijn en Louise leiden zonder op te vallen de dans, elk in een eigen ritme en altijd in de juiste maat.

Het Asharum Amonines leeft zijn eigen belofte van liefde en toewijding.

Deelnemer cursus augustus 2024